நின் நாமம் சொல்வதன்றி..

நின் நாமம் சொல்வதன்றி தவமொன்றும் நானறியேன்
என்னப்பனே நரசிம்மா என்னை நீ ஆட்கொள்வாய் என்னேரமும்!

மலமும் சலமும் கழித்து எந்தன் வாயில் உமிழ்நீரும் ஊற
யமபடர்கள் என்னை கயிற்றால் கட்டி இழுக்க
செய்வதறியாது நான் இருக்கும் நேரம் !
நின் திருநாமம் நின் திருவுருவம் எந்தன் சிந்தையில் தோன்றிட வேண்டுமே!
அப்போதும் இப்போதும் என்னை காக்க வேண்டும் என்னப்பனே நரசிம்மா!

ஆன்மாவும் மெய்யும் மருளும் நானறியேனே!
பாவியேன் அறிவதெல்லாம் நின்திருநாமங்களே!
என்னப்பனே நரசிம்மா என்னை தடுத்தாட்கொள்வாய்!

பதுமபாதன் சங்கரன் பிரகலாதன் ஆதிவன் சடகோபர்கான் ஆகியோர்க்கு அருளிய கருணைக்கடலே!
என்னப்பனே நரசிம்மா என்னை தடுத்தாட்கொள்வாய்!

பேராசை என்னும் பேய் என்னைப்பற்றி எந்தன் விவேகத்தை மறைக்குமே !
என்னப்பனே நரசிம்மா என்னை தடுத்தாட்கொள்வாய்!

நின் திருத்தாலும் நின் திருநாமமும் அன்றி வேறொன்று அறியேன் இவ்வுலகில்!
என்னப்பனே நரசிம்மா என்னை தடுத்தாட்கொள்வாய்!

பாரதியின் பெருமைகள் - வேதாந்தம் - III

அகம் ப்ரம்ம அஸ்மி என்னும் வேத வாக்கியத்தை தெள்ளு தமிழில் பாடிய பெருமை நம் பாரதிக்கே உண்டு. அத்துவிதம், பூரண ஞானம் என்றெல்லாம் - அனைத்தையுமே தமிழில் பாடலாய் வடித்த பெருந்தகை நம் பாரதி.
நம்முள் இருக்கும் தகராகாசத்தில் (ஞான வானத்தில்) ஒளிரும் சுடரே ஆன்மா என்று உபநிடதங்கள் கூறும் பொருளை இங்கு வடித்துள்ளார். ஆன்ம அறிவை அறிந்த புண்ணியங்களுக்கு , அணைத்து கலைகளும் மிக சுலபம் என்பதற்கு நம் பாரதியே ஒரு பெரிய உதாரணம்.

நானெனும் பொய்யை நடத்துவோன் நான்
  ஞானச் சுடர்வானில் செல்லுவோன்நான்
ஆன பொருள்கள் அனைத்தினும் ஒன்றாய்
  அறிவாய் விளங்கு முதற்சோதிநான்.

பாரதியின் பெருமைகள் - II வேதாந்தம்

திருவள்ளுவரும் உபநிடதங்களும் கூறுவதை போலவே, நம் பாரதியும் மாயை என்ற மருளை இகழ்ந்து கண்டனம் செய்து மிக லக்காக பாடுகின்றார். அதாவது பாரமார்த்திகத்தில் , மாயை ஒழிந்து பிரமம் மாட்டும் நிற்கும், வியவஹாரிகத்தில் , மாயை என்பது காமம், குரோதம் போன்றவற்றை தூண்டும் தன்மை உள்ளது - மனதின் கண் புகுந்து என்னும் பொருளில் இங்கு பாடி இருக்கின்றார் .

உண்மை யறிந்தவர் உன்னைக் கணிப்பாரோ 
   மாயையே -- மனத்
திண்மையுள் ளாரைநீ செய்வது மொன்றுண்டோ -- 
   மாயையே.

எத்தனை கோடி படைகொண்டு வந்தாலும் 
   மாயையே -- நீ
சித்தத் தெளிவெனும் தீயின்முன் நிற்பாயோ -- 
   மாயையே.

பாரதியின் பெருமைகள்...

ஷிவாதி ஷண்மதங்களை போற்றி பாடிய பெருமை பாரதிக்கே உண்டு. சுதந்திர போராட்டம், பெண்ணுரிமை என்று அவர் பாடாத தலைப்பே இல்லை. அவருடைய சூரிய வணக்கம் இதோ:

சுருதி யின்கண் முனிவரும் பின்னே
  தூமொ ழிப்புல வோர்பலர் தாமும்
பெரிது நின்றன் பெருமையென் றேத்தும்
  பெற்றி கண்டுனை வாழ்த்திட வந்தேன்:
பரிதியே பொருள் யாவிற்கும் முதலே,
  பானுவே, பொன்செய் பேரொளித் திரளே,
கருதி நின்னை வணங்கிட வந்தேன்;
  கதிர்கொள் வாண்முகம் காட்டுதி சற்றே

வேதம் பாடிய சோதியைக் கண்டு
  வேள்விப் பாடல்கள் பாடுதற் குற்றேன்;
நாத வார்கடலின்னொலி யோடு
  நற்ற மிழ்ச்சொல் இசையையுஞ் சேர்ப்பேன்;
காத மாயிரம் ஓர்கணத் துள்ளே
  கடுகி யோடும் கதிரினம் பாடி
ஆத வா, நினை வாழ்த்திட வந்தேன்
  அணிகொள் வாண்முகம் காட்டுதி சற்றே.

உணரும் நாள் எந்நாளோ..........

மருள் நீங்கி இருளும் நீங்கி மெய்யுணரும் நாள் எந்நாளோ!
எனச்சான் திருவடியை என் சிரசில் சூடும் நாள் எந்நாளோ!
மாயாதீதமாகி மெய்யுணர்வில் திளைக்கும் நாள் எந்நாளோ!

ஒற்றைக்கோல் மரசொம்பும் தரிக்கும் நாள் எந்நாளோ!
அஹம் பிரம்ம அஸ்மி என்ற வாக்கியத்தை உணரும் நாள் எந்நாளோ!

பரிவிராசகனாகி பணிவுடனே திரியும் நாள் எந்நாளோ!
பாவ புண்ணியங்கள் விலகி போதம் வருநாள் எந்நாளோ!

கோடி சூரிய பிரகாசத்துடன் ஒளிரும் இந்த ஆன்மாவை
நாடி உணரும் நாள் எந்நாளோ!

என்னாசான் திருவருளால் எனை உணர்ந்து ஆன்மாவில்
இருந்து இன்பம் பருகும் நாள் எந்நாளோ!