ஒளவைப் பாட்டி அருளிய நல்லுரை

நீறில்லா நெற்றிபாழ்(;) நெய்யில்லா உண்டிபாழ் 
ஆறில்லா ஊருக் (கு) அழகுபாழ் - மாறில் 
உடன்பிறப் பில்லா உடம்புபாழ் (;) பாழே 
மடக்கொடி இல்லா மனை.

திருநீறு இல்லாத நெற்றி பாழ் நெற்றி
நெய் இல்லாத உணவு பாழ் உணவு
உடன் புரிந்தவர்கள் இல்லாத உடம்பு (பிறவி) பாழ் உடல் 
அழகான கோடி இடை  உள்ள ஒரு பெண் இல்லாத இல்லமும் பாழ் இல்லமே.

மானம் குலம் கல்வி வண்மை அறிவுடைமை 
தானம் தவர்உயர்ச்சி தாளாண்மை - தேனின் 
கசிவந்த சொல்லியர்மேல் காமுறுதல் பத்தும் 
பசிவந்திடப் பறந்து போம்.

பசி வருங்கால பத்தும் பறந்து விடும் என்று கூறுவார்கள். அந்தப் பத்தும் என்ன என்பதை இங்கு கூறுகின்றார் நம் தமிழ்ப் பாட்டி:
மானம், சாதி வேறுபாடு, பிதற்ற கல்வி,  வலிமை, அறிவு, தானம், தவம், வீரம், பெண்களைக் கண்டால் வரும் ஒரு  ஈர்ப்பு .

ஒன்றை நினைக்கின் அதுஒழிந்திட் டொன்றாகும் 
அன்றி அதுவரினும் வந்தெய்தும் - ஒன்றை 
நினையாத முன்வந்து நிற்பினும் நிற்கும் 
எனையாளும் ஈசன் செயல்.


நாம் ஒரு பொருளை வேண்டும் என்று ஆசைப் படும் பொழுது , அது கிடைக்காமல் போகும். அதே போல், நாம் என்னடா ஒரு பொருள் நம்மை வந்து அடையும். எனவே இது எல்லாம் நம்மை ஆளக்  கூடிய இறைவனாகிய இஷானின் செயல் என்று அறிதல் வேண்டும்.

உண்பது நாழி உடுப்பது நான்குமுழம் 
எண்பது கோடி நினைந்து எண்ணுவன - கண்புதைந்த 
மாந்தர் குடிவாழ்க்கை மண்ணின் கலம்போலச் 
சாந்துணையும் சஞ்சலமே தான்.

உண்பது என்னவோ ஒரு நாழி (சுட்டி) அரிசி, உடுத்திக் கொள்வது என்னவோ 4 முழம் துணி -ஆனால் அளவுக்கு அதிகமாக ஆசை பட்டுக் கொண்டு கனவுகளைக் கண்டு இருக்கும் மனிதர் வாழ்க்கை   எப்பொழுது உடைந்து போகும் என்று தெரியாத ஓவர் மண் பத்திரத்தைப் போன்று மணக்க கவலைகளும் குறைக்கலாம் நிரந்ததைப் போல் இருக்கும்.

கல்லானே ஆனாலும் கைப்பொருள்ஒன் றுண்டாயின் 
எல்லாரும் சென்றங் கெதிர்கொள்வர் - இல்லானை 
இல்லாளும் வேண்டாள்(;) மற் றீன்றெடுத்த தாய்வேண்டாள் 
செல்லா(து) அவன்வாயிற் சொல்.

படிக்காதவன் ஆனாலும்  அவன் கையில் பணம் இருந்தால் எல்லோரும் அவனைச் சென்று அங்கு எதிர் கொள்வார்கள். பணம் இல்லாதவனைத் தன்னுடைய மனைவி, பெற்ற தாய், ஆகிய யாரும் விரும்ப மாட்டார்கள் -அ வானுடைய சொல்லானது எங்கும் எடு படாது.

தேவர் குறளும் திருநான் மறைமுடிவும் 
மூவர் தமிழும் முனிமொழியும் - கோவை 
திருவா சகமும் திருமூலர் சொல்லும் 
ஒருவா சகமென் றுணர்.

திருக்குறளும், நன்கு வேதங்களின் முடிவான உபநிஷத்துக்களும், சமயக் குறவர்களான சுந்தரர், அப்பர், சம்பந்தர் ஆகிய மூவரின் பாடல்களும், மாணிக்க வாசகரின் திரு வாசகமும், திரு மூலர் உடைய திரு மந்திரம் ஆகிய எல்லாமே ஒரே வாக்ககம் என்று உணர வேண்டும்.

ஒளவைப் பாட்டி அருளிய கொன்றை வேந்தன் (91)

வடமொழியில் உள்ள வர்கம் என்னும் சொல்லே மருவி வருக்கம் என்று இங்கே கூறப் பட்டுள்ளது. உயிர் மற்றும் மெய் எழுத்துக்களைக் கொண்டு மிகவும் அழகாகவும், ஆழமான கருத்துக்களைக் கொண்டும்  இயற்றப் பட்ட ஒரு அறிய நூல் இது. சிறு பிள்ளைகள் முதல் பெரியயோர் வரை அனைவரும் படித்து மகிழும் அளவுக்கும் நுட்பமான கருத்துக்களைக் கொண்ட தெவிட்டாத தெள்ளமுதம் இந்த நூல்.

கடவுள் வாழ்த்து 

கொன்றை வேந்தன் செல்வன் அடியினை
என்றும் ஏத்தித் தொழுவோம் யாமே.

உயிர் வருக்கம் 

1. அன்னையும் பிதாவும் முன்னறி தெய்வம்.
2. ஆலயம் தொழுவது சாலவும் நன்று.
3. இல்லறம் அல்லது நல்லறம் அன்று.
4. ஈயார் தேட்டை தீயார் கொள்வர்.
5. உண்டி சுருங்குதல் பெண்டிர்க்கு அழகு.
6. ஊருடன் பகைக்கின் வேருடன் கெடும்.
7. எண்ணும் எழுத்தும் கண் எனத் தகும்.
8. ஏவா மக்கள் மூவா மருந்து.
9. ஐயம் புகினும் செய்வன செய்.
10. ஒருவனைப் பற்றி ஒரகத்து இரு.
11. ஓதலின் நன்றே வேதியர்க்கு ஒழுக்கம்.
12. ஔவியம் பேசுதல் ஆக்கத்திற்கு அழிவு.
13. அஃகமும் காசும் சிக்கெனத் தேடு.

ககர வருக்கம் 

14. கற்பெனப்படுவது சொல் திறம்பாமை.
15. காவல்தானே பாவையர்க்கு அழகு.
16. கிட்டாதாயின் வெட்டென மற.
17. கீழோர் ஆயினும் தாழ உரை.
18. குற்றம் பார்க்கில் சுற்றம் இல்லை.
19. கூர் அம்பு ஆயினும் வீரியம் பேசேல்.
20. கெடுவது செய்யின் விடுவது கருமம்.
21. கேட்டில் உறுதி கூட்டும் உடைமை.
22. கைப் பொருள் தன்னின் மெய்ப்பொருள் கல்வி.
23. கொற்றவன் அறிதல் உற்ற இடத்து உதவி.
24. கோள் செவிக் குறளை காற்றுடன் நெருப்பு.
25. கௌவை சொல்லின் எவ்வருக்கும் பகை.

சகர வருக்கம் 

26. சந்நதிக்கு அழகு வந்தி செய்யாமை.
27. சான்றோர் என்கை ஈன்றோர்க்கு அழகு.
28. சினத்தைப் பேணின் தவத்திற்கு அழகு.
29. சீரைத் தேடின் ஏரைத் தேடு.
30. சுற்றத்திற்கு அழகு சூழ இருத்தல்.
31. சூதும் வாதும் வேதனை செய்யும்.
32. செய்தவம் மறந்தால் கைதவம் ஆளும்.
33. சேமம் புகினும் யாமத்து உறங்கு.
34. சை ஒத்து இருந்தால் ஐயம் இட்டு உண்.
35. சொக்கர் என்பவர் அத்தம் பெறுவர்.
36. சோம்பர் என்பவர் தேம்பித் திரிவர்.

தகர வருக்கம் 

37. தந்தை சொல் மிக்க மந்திரம் இல்லை.
38. தாயிற் சிறந்ததொரு கோயிலும் இல்லை.
39. திரைகடல் ஓடியும் திரவியம் தேடு.
40. தீராக் கோபம் போராய் முடியும்.
41. துடியாப் பெண்டிர் மடியில் நெருப்பு.
42. தூற்றும் பெண்டிர் கூற்று எனத் தகும்.
43. தெய்வம் சீறின் கைத்தவம் மாளும்.
44. தேடாது அழிக்கின் பாடாய் முடியும்.
45. தையும் மாசியும் வையகத்து உறங்கு.
46. தொழுதூண் சுவையின் உழுதூண் இனிது.
47. தோழனோடும் ஏழைமை பேசேல்.

நகர வருக்கம் 

48. நல்லிணக்கம் அல்லல் படுத்தும்.
49. நாடெங்கும் வாழக் கேடொன்றும் இல்லை.
50. நிற்கக் கற்றல் சொல் திறம்பாமை.
51. நீரகம் பொருந்திய ஊரகத்து இரு.
52. நுண்ணிய கருமமும் எண்ணித் துணி.
53. நூல்முறை தெரிந்து சீலத்து ஒழுகு.
54. நெஞ்சை ஒளித்து ஒரு வஞ்சகம் இல்லை.
55. நேரா நோன்பு சீராகாது.
56. நைபவர் எனினும் நொய்ய உரையேல்.
57. நொய்யவர் என்பவர் வெய்யவர் ஆவர்.
58. நோன்பு என்பதுவே (? என்பது) கொன்று தின்னாமை.

பகர வருக்கம் 

59. பண்ணிய பயிரில் புண்ணியம் தெரியும்.
60. பாலோடு ஆயினும் காலம் அறிந்து உண்.
61. பிறன் மனை புகாமை அறம் எனத் தகும்.
62. பீரம் பேணி பாரம் தாங்கும்.
63. புலையும் கொலையும் களவும் தவிர்.
64. பூரியோர்க்கு இல்லை சீரிய ஒழுக்கம்.
65. பெற்றோர்க்கு இல்லை சுற்றமும் சினமும்.
66. பேதைமை என்பது மாதர்க்கு அணிகலம்.
67. பையச் சென்றால் வையம் தாங்கும்.
68. பொல்லாங்கு என்பவை எல்லாம் தவிர்.
69. போனகம் என்பது தான் உழந்து உண்டல்.

மகர வருக்கம் 

70. மருந்தே ஆயினும் விருந்தோடு உண்.
71. மாரி அல்லது காரியம் இல்லை.
72. மின்னுக்கு எல்லாம் பின்னுக்கு மழை.
73. மீகாமன் இல்லா மரக்கலம் ஓடாது.
74. முற்பகல் செய்யின் பிற்பகல் விளையும்.
75. மூத்தோர் சொல் வார்த்தை அமிர்தம்.
76. மெத்தையில் படுத்தல் நித்திரைக்கு அழகு.
77. மேழிச் செல்வம் கோழை படாது.
78. மை விழியார் தம் மனையகன்று ஒழுகு.
79. மொழிவது மறுக்கின் அழிவது கருமம்.
80. மோனம் என்பது ஞான வரம்பு.

வகர வருக்கம் 

81. வளவன் ஆயினும் அளவறிந்து அழித்து உண்.
82. வானம் சுருங்கின் தானம் சுருங்கும்.
83. விருந்திலோர்க்கு இல்லை பொருந்திய ஒழுக்கம்.
84. வீரன் கேண்மை கூரம்பு ஆகும்.
85. உரவோர் என்கை இரவாது இருத்தல்.
86. ஊக்கம் உடைமை ஆக்கத்திற்கு அழகு.
87. வெள்ளைக்கு இல்லை கள்ளச் சிந்தை.
88. வேந்தன் சீறின் ஆம் துணை இல்லை.
89. வைகல் தோறும் தெய்வம் தொழு.
90. ஒத்த இடத்து நித்திரை கொள்.
91. ஓதாதார்க்கு இல்லை உணர்வொடும் ஒழுக்கம்.

ஒளவைப் பாட்டி அருளிய ஆத்திச்சூடி (109)

கடவுள் வாழ்த்து

ஆத்தி சூடி அமர்ந்த தேவனை
ஏத்தி ஏத்தித் தொழுவோம் யாமே.

உயிர் வருக்கம் 

1. அறம் செய விரும்பு.
2. ஆறுவது சினம்.
3. இயல்வது கரவேல்.
4. ஈவது விலக்கேல்.
5. உடையது விளம்பேல்.
6. ஊக்கமது கைவிடேல்.
7. எண் எழுத்து இகழேல்.
8. ஏற்பது இகழ்ச்சி.
9. ஐயம் இட்டு உண்.
10. ஒப்புரவு ஒழுகு.
11. ஓதுவது ஒழியேல்.
12. ஔவியம் பேசேல்.
13. அஃகம் சுருக்கேல்.

உயிர்மெய் வருக்கம் 

14. கண்டொன்று சொல்லேல்.
15. ஙப் போல் வளை.
16. சனி நீராடு.
17. ஞயம்பட உரை.
18. இடம்பட வீடு எடேல்.
19. இணக்கம் அறிந்து இணங்கு.
20. தந்தை தாய்ப் பேண்.
21. நன்றி மறவேல்.
22. பருவத்தே பயிர் செய்.
23. மண் பறித்து உண்ணேல்.
24. இயல்பு அலாதன செய்யேல்.
25. அரவம் ஆட்டேல்.
26. இலவம் பஞ்சில் துயில்.
27. வஞ்சகம் பேசேல்.
28. அழகு அலாதன செய்யேல்.
29. இளமையில் கல்.
30. அரனை மறவேல்.
31. அனந்தல் ஆடேல்.

ககர வருக்கம்

32. கடிவது மற.
33. காப்பது விரதம்.
34. கிழமைப்பட வாழ்.
35. கீழ்மை அகற்று.
36. குணமது கைவிடேல்.
37. கூடிப் பிரியேல்.
38. கெடுப்பது ஒழி.
39. கேள்வி முயல்.
40. கைவினை கரவேல்.
41. கொள்ளை விரும்பேல்.
42. கோதாட்டு ஒழி.
43. கௌவை அகற்று.

சகர வருக்கம்

44. சக்கர நெறி நில்.
45. சான்றோர் இனத்து இரு.
46. சித்திரம் பேசேல்.
47. சீர்மை மறவேல்.
48. சுளிக்கச் சொல்லேல்.
49. சூது விரும்பேல்.
50. செய்வன திருந்தச் செய்.
51. சேரிடம் அறிந்து சேர்.
52. சையெனத் திரியேல்.
53. சொற் சோர்வு படேல்.
54. சோம்பித் திரியேல்.

தகர வருக்கம்

55. தக்கோன் எனத் திரி.
56. தானமது விரும்பு.
57. திருமாலுக்கு அடிமை செய்.
58. தீவினை அகற்று.
59. துன்பத்திற்கு இடம் கொடேல்.
60. தூக்கி வினை செய்.
61. தெய்வம் இகழேல்.
62. தேசத்தோடு ஒட்டி வாழ்.
63. தையல் சொல் கேளேல்.
64. தொன்மை மறவேல்.
65. தோற்பன தொடரேல்.

நகர வருக்கம்

66. நன்மை கடைப்பிடி.
67. நாடு ஒப்பன செய்.
68. நிலையில் பிரியேல்.
69. நீர் விளையாடேல்.
70. நுண்மை நுகரேல்.
71. நூல் பல கல்.
72. நெற்பயிர் விளைவு செய்.
73. நேர்பட ஒழுகு.
74. நைவினை நணுகேல்.
75. நொய்ய உரையேல்.
76. நோய்க்கு இடம் கொடேல்.

பகர வருக்கம் 

77. பழிப்பன பகரேல்.
78. பாம்பொடு பழகேல்.
79. பிழைபடச் சொல்லேல்.
80. பீடு பெற நில்.
81. புகழ்ந்தாரைப் போற்றி வாழ்.
82. பூமி திருத்தி உண்.
83. பெரியாரைத் துணைக் கொள்.
84. பேதைமை அகற்று.
85. பையலோடு இணங்கேல்.
86. பொருள்தனைப் போற்றி வாழ்.
87. போர்த் தொழில் புரியேல்.

மகர வருக்கம் 

88. மனம் தடுமாறேல்.
89. மாற்றானுக்கு இடம் கொடேல்.
90. மிகைபடச் சொல்லேல்.
91. மீதூண் விரும்பேல்.
92. முனைமுகத்து நில்லேல்.
93. மூர்க்கரோடு இணங்கேல்.
94. மெல்லி நல்லாள் தோள்சேர்.
95. மேன்மக்கள் சொல் கேள்.
96. மை விழியார் மனை அகல்.
97. மொழிவது அற மொழி.
98. மோகத்தை முனி.

வகர வருக்கம் 

99. வல்லமை பேசேல்.
100. வாது முற்கூறேல்.
101. வித்தை விரும்பு.
102. வீடு பெற நில்.
103. உத்தமனாய் இரு.
104. ஊருடன் கூடி வாழ்.
105. வெட்டெனப் பேசேல்.
106. வேண்டி வினை செயேல்.
107. வைகறைத் துயில் எழு.
108. ஒன்னாரைத் தேறேல்.
109. ஓரம் சொல்லேல்.

மூதுரையின் மாணிக்கங்கள் ...

நம்முடைய ஒளவைப்  பாட்டி நமக்கு அளித்த முத்துக்களில், மூதுரை என்னும் இந்த இலக்கியம் மிகவும் அருமை ஆனது. அதில் சில முத்துக்களை இங்கே காண்போம்.

அட்டாலும் பால் சுவையில் குன்றா(து) அளவளவாய் 
நட்டாலும் நண்பல்லார் நண்பல்லர் 
கெட்டாலும் மேன்மக்கள் மேன்மக்களே; சங்கு 
சுட்டாலும் வெண்மை தரும்.

திரிந்தாலும் பால் சுவை மாறாது, அதே போலே நம்முடன் நட்பு கொள்ள விருப்பம் இல்லாதவர் என்ன செய்தாலும் நட்பு கொள்ளார். சங்கைத் தீயில் சுட்டாலும் தன்னுடைய வெண்மை நிறம் மாறாது - அதே போல்  தம்முடைய பெருமைகள் கெட்டாலும் நல்ல குலத்திலே பிறந்தவர்கள் (மேன் மக்கள்) எப்பொழுதும் மேன்மக்களே.


நீர் அளவே ஆகுமாம் நீர் ஆம்பல் தான்கற்ற 
நூல் அளவே ஆகுமாம் நுண் அறிவு - மேலைத் 
தவத்து அளவே ஆகுமாம் தான்பெற்ற செல்வம் 
குலத்து அளவே ஆகுமாம் குணம் .

எப்படி அல்லி மலரின்  காம்பின் நீளம் நீர் மட்டத்தின் உயரத்தைப் பொறுத்து இருக்குமோ, அதே போல் ஒருவனுடைய ஞானம் , அவன் கற்ற நூல்களின் அளவைப் பொருத்துத் தான் இருக்கும். முற்பிறவாகில் செய்த புண்ணியத்தைப் பொறுத்தே ஒருவனுடைய செல்வம் விளங்கும்  - அதே போல், ஒருவன் பிறந்த குலத்தின் அளவே,  அவனுடைய குணமும் இருக்கும்.

நெல்லுக் கிறைத்தநீர் வாய்க்கால் வழியோடிப் 
புல்லுக்கும் ஆங்கே பொசியுமாம் - தொல் உலகில் 
நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர்பொருட்டு 
எல்லார்க்கும் பெய்யும் மழை.

எப்படி நெல்லுக்குப் பாய்ச்சப்ப படும் நீரானது , வயலில் உள்ள புல்லுக்கும் பாயுமோ அதே போல், இந்த உலகில் உள்ள நல்லவர்களுக்காகப் பெய்யும் மழை , உலகில் உள்ள அனைவருக்கும் போய்ச் சேரும்.

மடல் பெரிது தாழை (;) மகிழ் இனிது கந்தம் 
உடல்சிறியர் என்று இருக்க வேண்டா - கடல்பெரிது 
மண்ணீரும் ஆகா(து) அதனருகே சிற்றூறல் 
உண்ணீரும் ஆகி விடும்.

பெரிய மடல்களை உள்ள தளம் பூ, மிகவும் சிறிய மலரான மகிழ மலரின் மணத்தைக்  கொண்டு உள்ளது. அதே போல் உடலால் சிறியார் என்று எவரையும் எண்ண கூடாது - அவர்களுக்குள்ளே மிகும் நுண்ணிய அறிவு மறைந்து இருக்கும். கடல் எவ்வளவு பெரியதானாலும், அதன் நீரைக் குடிக்க இயலாது - ஆனால் அதன் அருகே உள்ள சிறிய உற்று நீர் ஆனது குடிக்க உகந்ததாக இருக்கும்.

கான மயிலாடக் கண்டிருந்த வான்கோழி 
தானும் அதுவாகப் பாவித்துத் - தானும் தன் 
பொல்லாச் சிறகைவிரித்(து) ஆடினால் போலுமே 
கல்லாதான் கற்ற கல்வி.

 வானத்தில் மழை வரக் கண்டு  தன்னுடைய அழகான இரக்கைகளை   விரித்துக் கொண்டு ஆடுவதைக் கண்ட  வான்கோழி தன்னுடைய அசிங்கமான சிறகுகளை விரித்து ஆடத்     துடங்கினதாம். அதே போல் மூர்க்கர்கள்(கல்லாதவர்) அதாவது நல்ல விஷயங்களைத் தன்னுள் வைத்துக் கொள்ளாமல், கெட்டதை கிரஹித்துக்கொண்டு விளங்கும் அறிவிலிகள் கற்ற கல்வி ஆனது - வான்கோழியின் நடனத்தைப் போன்றது ஆகும்.

அற்ற குளத்தில் அறுநீர்ப் பறவைபோல் 
உற்றுழித் தீர்வர் உறவல்லர் -அக்குளத்தில் 
கொட்டியும் ஆம்பலும் நெய்தலும் போலவே 
ஒட்டி உறுவார் உறவு.

ஒரு குளத்தில் உள்ள நீரானது வற்றிப்  போகுங்கால், அக்குளத்தை விட்டு வெளியேறும் கொக்கினத்தை போன்றவர் அல்லர் உறவினர்கள். ஆனால் அக்குளத்திலேயே இருந்து அந்த வறட்சியை அனுபவிக்கும் அல்லி மற்றும் நெய்தல் மலர்ச் செடிகள் போன்றவர்களே உண்மையான உறவினர்கள்.

உடன்பிறந்தார் சுற்றத்தார் என்றிருக்க வேண்டா 
உடன்பிறந்தே கொல்லும் வியாதி - உடன் பிறவா 
மாமலையில் உள்ள மருந்தே பிணிதீர்க்கும் 
அம்மருந்து போல்வாரும் உண்டு.

உடன் பிறந்தவர்கள், உறவினர்கள் என்று எண்ணி இயக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. நம்முடைய உடலில் பிறந்த பெருநோய் நம்மைக் கொல்லும் - ஆனால் எங்கேயோ இருக்கும் மலை, அந்த நோய்க்கு மருந்தை நல்கும். அந்த மலையைப்போலே , நமக்குச்  சொந்தம் அல்லாதவர்கள் நமக்குப்  பேருதவியைச் செய்வார்கள்.

கல்லாத மாந்தர்க்குக் கற்றுணர்ந்தார் சொல்கூற்றம் 
அல்லாத மாந்தர்க்(கு) அறம்கூற்றம் - மெல்லிய 
வாழைக்குத் தான்ஈன்ற காய்கூற்றம் கூற்றமே 
இல்லிற்(கு) இசைந்து ஒழுகாப் பெண்.

கல்லாதவர்களுக்குக் கற்றவர்களுடைய சொல் எமனாக இருக்கும்.
தீய மனிதர்களுக்கு தர்மம் எமனாக இருக்கும்.
வாழை மரத்திற்குத் தன்னுடைய குலையே எமனாக அமையும்.
வீடிற்ற்கு அடங்காத பெண் அந்த வீட்டிற்கு எமனாக விளங்குவாள் .

நற்றாமரைக் குளத்தில் நல் அன்னம் சேர்தாற்போல் 
கற்றாரைக் கற்றாறே காமுறுவர் - கற்பிலா 
மூர்க்கரை மூர்க்கரே முகப்பர் முதுகாட்டில் 
காக்கை உகக்கும் பிணம்.

நல்ல அன்னப் பறவை, தாமரைக் குளத்தைச்சென்று சேர்வதைப்போலே, கற்றவர்கள் கற்றவர்களுடனே சென்று சேர்வர். எப்படிப்  பிணம் தின்னும் காக்கைகள் சுடுகாட்டைச்சென்று சேருமோ, அதே போல் தான் மூர்க்கர்கள் மூர்க்கர்களை செண்று அடைவார்கள்.

தமிழில் உறவு முறைகளின் பெயர்கள்..

இன்றய காலகட்டங்களில், நாம் நம்முடைய உறவிண்கற்களை எப்படி அழைப்பது என்று தெரியாமல் இருக்கிறோம். நம்முடைய தமிழ்ப் பண்பாட்டில் , ஒவ்வொரு உறவுக்கும் தனிப்பட்ட பெயர்கள் உண்டு. அதனை இங்கு காண்போம்:

நம்முடைய மூதாதையர்களின் பெயர்கள்:

1. தாத்தா /பாட்டி - தந்தை அல்லது தாயின் பெற்றோர்கள் ,(பாட்டன் /பாட்டி ).
2. கொள்ளு தாத்தா / கொள்ளு பாட்டி - தாத்தா /பாட்டியின் பெற்றோர்கள் 
3. எள்ளு தாத்தா / எள்ளு பாட்டி  - கொள்ளு தாத்தா / கொள்ளு பாட்டியின் பெற்றோர்கள்.
4. அத்தைப் பாட்டி - அப்பாவின் அத்தை 
5. மாமாத்  தாத்தா - அப்பாவின் தாய் மாமா 

வடமொழியில் இதனை இன்னும் கொஞ்சம் விளக்கமாகக் கூறுவார்கள்.

1. பிதாமஹ, பிதாமஹீ - அப்பாவின் தந்தை /தாய் 
2. ப்ரபிதாமஹ / ப்ரபிதாமஹீ -  அப்பாவின் தாத்தா மற்றும் பாட்டி 
3. பித்ரு ப்ரபிதாமஹ  / ப்ரபிதாமஹீ - அப்பாவின் கொள்ளு தாத்தா / கொள்ளு பாட்டி

1. மாதாமஹ / மாதாமஹி - தாயின் தந்தை மற்றும் தாய் 
2. மாத்ருபிதாமஹ, மாத்ருபிதாமஹீ - தாயின் தாத்தா மற்றும் பாட்டி 
3. மாத்ருப்ரபிதாமஹ / மாத்ருப்ரபிதாமஹீ - தாயின் கொள்ளு தாத்தா / கொள்ளு பாட்டி

நம் குடும்பத்தாரின் பெயர்கள்:

1. அப்பா, அம்மா ( இந்த வார்த்தைகள் உருது மொழியில் இருந்து வந்திருக்க வேண்டும். என் என்றால் அவை தமிழ் வார்த்தைகள் அல்ல.)
2. தந்தை, தாய்  - இவை தூய தமிழ் வார்த்தைகள் ஆகும்.  (திருநெல்வேலிப் பக்கம் ஆச்சி, அத்தன் என்று சொல்லும் வசக்கமும் உண்டு). (ஆத்தா என்ற சொல்லும் தயைக் குறிக்கும்).
3. அண்ணா - மூத்த சகோதரன் (சஹோதரன் என்ற சொல்லுக்கு ஒரே வயிற்றில் பிறந்தவர்கள் என்று பொருள் வட மொழியிலே சக + உதர)
4. தம்பி - இளைய சகோதரன் 
5. அக்கா  - மூத்த சகோதரி 
6. தங்கை - இளைய சோதரி 
7. அம்பி - அவள்/ அவனுடைய தம்பி
8. உம்பி - உன்னுடைய தம்பி
9. இம்பி - இவனுடைய தம்பி 

அக்கா / தங்கையைபப் பொதுவாக தமக்கை என்று சொல்லுவார்கள்.

தாய் வழி உறவுகள்:

1. தாய் மாமன்  / அம்மான்  - அம்மாவின் சஹோதரன் (வட மொழியிலே உள்ள மாதுல என்ற சொல்லே இப்படி மருவி இருக்க்க வேண்டும் என்பது என் கருத்து).
2. தாய் மாமனின் மனைவி - மாமி (சிலர் அத்தை என்றும் அழைப்பார்கள்).
3. மாமன் மகன்- அம்மான்  சேய்/  அம்மாஞ்சி 
4. மாமன் மகள் - அம்மங்கார் அல்லது அம்மங்காள்
5. சித்தி,சித்தப்பா - அம்மாவுடன் பிறந்த தங்கை, மற்றும் தங்கையின் கணவர்
6. பெரியம்மா, பெரியப்பா - அம்மாவின் அக்கா மற்றும் அவர் கணவர்  

அவர்களுடைய பிள்ளைகளை வயதிற்கு ஏற்ப அக்கா,தங்கை, அண்ணன்,தம்பி என்று அழைக்க வேண்டும்).

தந்தை வழி உறவுகள்:

1. தந்தையின் சஹோதரி (அக்கா / தங்கை) - அத்தை 
2. அத்தம்பியார் / அத்திம்பார் / மாமா - அத்தையின் கணவர்   /  அக்கா / தங்கையின் கணவர்.
3. அத்தான்  - அத்தையின் மகன்
4. அத்தங்கார்  / அத்தங்காள்  - அத்தையின் மகள் 
5. ஞாதி / தாயாதி / பங்காளி - அப்பாவின் ஒன்று விட்ட சஹோதரர்கள் (ஒரே கோத்ரம் அல்லது குலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் மட்டும். அவர்கள் சித்தப்பா, பெரியப்பா முறை ஆவார்கள்).
6. சித்தி,சித்தப்பா - அப்பாவுடன் பிறந்த தம்பி , மற்றும் தம்பியின் மனைவி 
7. பெரியம்மா, பெரியப்பா - அப்பாவுடன் பிறந்த அண்ணன் , மற்றும் அண்ணனின் மனைவி  

அவர்களுடைய பிள்ளைகளை வயதிற்கு ஏற்ப அக்கா,தங்கை, அண்ணன்,தம்பி என்று  அழைக்க வேண்டும்).
(வடமொழியில் ஞாதி என்றால் தெரிந்தவர்கள் என்று பொருள். அதாவது நமக்குத் தெரிந்து நம் வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று பொருள்)

திருமண உறவுகளின் பெயர்கள் :

1. மனைவி - பொண்டாட்டி (பெண்டு + ஆட்டி = பெண் தோழி என்று பொருள்), வாழ்க்கைத் துணை , ஆம்படையாள்( அகம் + உடையாள்  அதாவது தான் வீட்டிற்கு உடையவள் என்று பொருள்),தாரம்,அகத்துக்காரி, வீட்டுக்காரி.
2. கணவன் - ஒரு பெண்ணின் துணைவன், ஆம்படையான் (அகம் + உடையோன் = தான் வீட்டிற்கு உடையவன் என்று பொருள்), புருஷன் (வடமொழியில் புருஷன் என்றால் ஆண் என்று பொருள்),அகத்துக்காரர், வீட்டுக்காரர்.
3. மகன் /தனயன் - தான் பெற்ற ஆண் பிள்ளை
4. மகள் - தான் பெற்ற பெண் பிள்ளை
5. மாற்றுப்பெண் - தன் மகனின் மனைவி (மருமகள்)
6. மருமகன் - தன் மகளின் கணவன் 
7. மைத்துனன் - மனைவியின் சஹோதரர்கள். அல்லது கணவனின் மூத்த சஹோதரர்கள்.
8. கொழுந்தன் - கணவனின் இளைய சஹோதரர்கள்.
9. கொழுந்தியாள் - மனைவியின் இளைய சகோதரிகள்.
10. மனைவியின் பெற்றோர்கள் - மாமா, மாமி
11. கணவனின் பெற்றோர்கள் -  அத்தை / மாமா (ஆனால் ஒரு பெண்ணுக்கு திருமணத்திற்க்குப்பி பிறகு கணவனின் சொந்தங்கள் எல்லாம் தன்னுடையவர்கள் அவர்கள். எனவே ஓவர் பெண் தன்னுய மாமனார்/ மாமியாரை அப்ப/அம்மா என்று அழைப்பாப்டு நம் வசக்கம்).
12. மாமனார் - மனைவி / கணவனின் தந்தை
13. மாமியார் - கணவனின் / மனைவியின் அன்னை 
14. சம்பந்தி - மகன் / மக்களின் துணையின் தந்தை. இதனை தமிழிலே கொண்டான்/கொடுத்தான் என்றும் சொல்லுவார்கள். ஆனால் இந்த வடமொழிச் சொல்லே பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப் படுகின்றது.
15. சம்பந்தி அம்மா - மகன் / மக்களின் துணையின் தாய். 
16. மதினி / அண்ணி - அண்ணன் மனைவி 
17. மச்சினி - தம்பியின் மனைவி  / மனைவியின் மூத்த சகோதரிகள்
18. நாத்தனார் /  நங்கையாள் - நாத்தி என்றால் கணவன் உடைய அக்கா / தங்கை. நங்கை என்றால் (கணவன் வீட்டில்) ப்ரிறந்த மங்கை / நங்கை என்று பொருள் படும்.
19. ஓரகத்தி   / ஓருப்புடி - கணவன் அண்ணன் / தம்பியின் மனைவி 
20. சடடகன் / சகலை / சஹாபடி - இது வடமொழில்ச் சொல்ல ஆகும். மனைவியின் அக்கா / தனைகளின் கணவன்.
21. சக்களத்தி - (சக களத்திரா - தன்னுடைய கணவனை மணந்தவள் என்று பொருள்  வடமொழியிலே) தன் கணவனின் மற்றொரு மனைவி என்று பொருள்.